Corona, we hebben er allemaal mee te maken en/of last van gehad. Zo min mogelijk naar buiten gaan, zo min mogelijk mensen zien, geen handen schudden, alleen online aanwezig zijn, lock down, mondkapjes en 1,5 meter afstand. We waren op ons zelf en afstandelijk van anderen. Allemaal begrippen die het jaar 2019 - 2020 gemeenschappelijk beschrijven.
Wat ik het liefste wilde in deze periode was mijn dierbaren vasthouden, samen met ze zijn, dicht bij elkaar zoals altijd kon. Door de maatregelen van het corona virus zou dit nog lang duren en leek dat verlangen ver weg. De Trui, die bestaat uit oude kledingstukken van mijn dierbaren, representeert alle mensen die belangrijk zijn in mijn leven. Waarop ik niet kan wachten om weer samen te kunnen zijn en in deze trui te kunnen kruipen. Ze zitten in mijn hart, in mijn hoofd, in mijn gedachten en in deze trui.
Met dit project was de boodschap het belangrijkste: dat je niet alles en iedereen voor lief moet nemen. Laat mensen weten dat je aan ze denkt, van ze houdt of hoe belangrijk ze voor je zijn op elk moment en altijd. Ook heb ik de basics van patroon tekenen en verschillende technieken op de naaimachine geleerd. Dit was mijn eerste 'kleding' stuk die ik ooit heb gemaakt.